Wolne-dziennikarstwo.pl - Szata zdobi tancerkę
wolne dziennikarstwo


Ile razy miałam okazję udzielać wywiadu? Kilka. Ile razy dotyczył on tańca brzucha? Zawsze. Ile razy padało pytanie o "charakterystyczny strój tancerki"? ZAWSZE.

Taniec brzucha w Polsce już jakiś czas temu przestał być niszowy. Jednak wciąż wiedza u osób niewtajemniczonych zatrzymuje się właśnie na brzuchu. Dlatego ten i kilka następnych artykułów (wpisów?) poświęcę jej poszerzeniu.

Ile styli, tyle strojów

Taniec brzucha to nazwa bardzo ogólna, nadana przez mieszkańców Zachodu. No, bo jak inaczej nazwać taniec, gdzie brzuch faluje na wszelkie możliwe strony? Chociaż ściślej to powinien się nazywać "taniec biustu, brzucha, bioder, spojrzeń, dłoni i włosów".
Możecie się zastanawiać, dlaczego jedne dziewczyny wyskakują na scenę w błyszczących stanikach i spódnicach, inne w całych sukienkach, a jeszcze inne w dżinsach. Cóż, taniec orientalny rozwijał się w iluś krajach równocześnie, inspiracje przenikały się, style zderzały, ale każda społeczność wytworzyła swój indywidualny, charakterystyczny styl.
I tak oto: klasyczny taniec egipski tańczony jest w strojach dopasowanych. Mocno zdobione staniki oraz spódnice do ziemi, opinające biodra, lekko rozszerzające się od kolan, również uświetnione kamieniami i koralikami. Często dodatkiem są "rękawki" zakładane na ramiona.


www.dancingrahana.com

Klasyczny taniec turecki jest znacznie szybszy i bardziej przestrzenny od egipskiego, toteż dziewczyny mają mocno zdobione staniki, mocno zdobione pasy i szerokie spódnice, szyte np. z szyfonu, z mocnymi rozcięciami. A dodatkowo... buciki na obcasach.


www.123rf.com

Kolejnym przykładem może być styl melaya leff - może i nie jest to styl folklorystyczny, ale zdecydowanie warty opisania, choćby pod kątem stroju. Nazwa techniki tłumaczona dosłownie oznacza "zawinięta w chustę". Tancerka odgrywa rolę dziewczyny przechadzającej sie po ulicach Aleksandrii i kokietującej przechodniów. Jej głównym rekwizytem jest właśnie duża, prostokątna, czarna chusta, z której podczas tańca się rozwija, a potem zawija. Do tego ma na sobie krótką sukienkę z falbankami, na głowie ma chustkę z pomponami i również pantofelki z pomponami.


www.bhuz.com

I ostatnim ze stylów, który może zaskoczyć widzów strojem jest odmiana shaaby (popu arabskiego), czyli street shaaby. Muzyka oraz taniec mogą przypominać współczesną dyskotekę arabską. Jednak wszystko bazuje na tradycyjnym tańcu arabskim, jest jednak z większym luzem, humorem, czasami wyzywająco. Tutaj właśnie dziewczęta zakładają ozdobne staniki, które wystają z rozpiętej i podwiniętej koszuli oraz dżinsy, często oplatają biodra kolorową chustą.


Nailah,
www.taniecbrzucha.wix.com/nailah

Nie będę rozwodzić się nad każdą odmianą tańca brzucha, bo jest ich naprawdę bardzo dużo! Ale jak już można zauważyć strój zależy od stylu, od pochodzenia danego tańca, od przestrzeni scenicznej, którą zagospodarowuje tancerka, od rekwizytów.

Coco Channel of Bellydance

Moda wskazuje na to, co jest aktualnie popularne, najczęściej ubierane i eksponowane. W środowisku tanecznym również takie zjawisko istnieje. Neonowe kolory, stroje jednobarwne, a może motywy kwiatowe? Wiele tancerek samemu projektuje swoje kostiumy sceniczne, ale... skądś przecież czerpią inspiracje. Takim głównym natchnieniem, sennym marzeniem i powodem do wstrzymania oddechu jest Eman Zaki.

Przez niektórych nazywana Coco Channel tańca brzucha, Eman pochodzi z tanecznej rodziny. Urodziła się w 1959 roku i taneczne techniki poznawała od swojej matki, tancerki Samiry Zad. To nie był tylko i wyłącznie taniec brzucha, ale także jazz, balet i stepowanie. Młoda Eman dużo podróżowała po świecie. Taneczną karierę (oczywiście pod bacznym okiem matki!) rozpoczęła na dobre w wieku 19 lat. Jak w większości przypadków, życie geniuszy nie jest łatwe. Kiedy Eman była w Syrii, złamała nogę, co przykuło ją na długi czas do łóżka. Wtedy zajęła się projektowaniem i szyciem kostiumów dla siebie. Potem było nieudane małżeństwo, ciężka praca tancerki, małe zarobki... W wieku 33 lat wyjechała do Libanu, gdzie poznała projektanta Rolanda Hada. Spędzając dużo czasu w jego atelier, nauczyła się haftów oraz szycia. Po powrocie do Kairu pracowała dla kilku dużych firm odzieżowych, wciąż jednak robiąc swoje kostiumy. Zaczęła sprzedawać swoje prace na festiwalu Ahlan Wa Sahlan. Wieść o jej ślicznych dziełach szybko rozniosła się wśród tancerzy.

Eman Zaki Golden Lotus

Styl pani Zaki jest niezwykle elegancki. Często odważne połączenia kolorów czy faktur dają niezwykły rezultat. Dużo koralików, koronek, naszywek - a wszystko to w połączeniu nie tylko jest zaprzeczeniem kiczy, ale przede wszystkim zapiera dech w piersiach każdej tancerki!

Eman założyła swoją firmę/studio/atelier/markę w 1999 roku z siedzibą w Kairze. Oczywiście można ją znaleźć na Facebooku. Stamtąd też wzięłam kilka zdjęć, by udowodnić wszystkim, że stroje do tańca brzucha nie są "wszystkie takie same". Eman tworzy kolekcje na każdy sezon! W jednych przeważają właśnie neonowe kolory, w innych barwne tkaniny, a w jeszcze innych silikonowe ramiączka.

Kolekcja wiosenna 2011:

Kolekcja zimowa 2012:

Koszt używanego stroju od Eman Zaki to 1500zł (bez wysyłki). Nowiutki strój spod igły Golden Lotus to przyjemność za jakieś 3000zł. Ale cóż się dziwić: wszystko ręcznie szyte, dopasowywane do sylwetki tancerki, okraszone uśmiechem Eman przy pakowaniu i podziwem widzów oraz koleżanek po fachu!


Eman Zaki z ekipą Golden Lotus


Praca w Golden Lotus

Źródła artykułu: www.facebook.com/pages/Eman-Zaki-Golden-Lotus/195932443754041
www.eman-zaki.com
www.kaytaylorbellydancer.com/eman-zaki.php
www.raqsofcourse.com/bazzar.html

 

Wyświetlenia: 3394
Proponowane artykuły